„W złości jest trochę miłości i odwrotnie…”

Nawet podczas wywiadu Nicolas Michaux potrafi użyć swojej poezji, aby opisać świat swojego drugiego albumu, który ukazał się dwa lata temu. Rzadki artysta, o dyskretnej elegancji, który rozgrzeje małe, muzykalne serca Vinyle Club tej nadchodzącej zimy…

Ale kto kryje się za tym Amour Colère? Belgijski muzyk, dokładniej z Liège, ale przybrany brukselski,

37 lat na liczniku, który jak nikt inny śpiewa o goryczy i miłosnym bólu, z równie kwaśną łagodnością, która kołysze, a jednocześnie porusza. Jako młody student w Liège założył zespół Eté 67, który odniósł niewielki sukces w Belgii i Francji. Jego debiutancki album solowy A La Vie, A La Mort z 2016 roku zapisał się w pamięci, ale to właśnie z tym drugim albumem, wydanym w 2020 roku, Nicolas Michaux potwierdził swoje talenty jako autor piosenek, czując się swobodnie zarówno po francusku, jak i po angielsku.

Amour Colère to album niezwykły, bez granic, ponieważ życie muzyka od kilku lat dzieli się między Belgię, głównie Brukselę, a Danię, kraj jego partnerki.

Artysta znalazł tam inspirację: minimalizm Amour Colère, tak przyjemny dla naszych uszu, prawdopodobnie czerpie swoje czyste barwy z wyspy Samsø, małej wyspy o 3000 mieszkańców w Danii, gdzie artysta osiedlił się z rodziną, na świeżym powietrzu. Warunki bywają czasami trudne do zniesienia zimą, ale dla artysty są idealne „by skupić się na muzyce… miejsce, klimat [tam] zapraszają do pewnego odosobnienia i poszukiwania prostoty”. W duńskim nazywa się to hygge, uczucie spokoju i dobrostanu sprzyjające stanom kreatywnym: kontemplacja jako źródło inspiracji, ogólnie rzecz biorąc, to skuteczne.

Amour Colère to mały skarb: dziesięć piosenek, pięć po francusku, pięć po angielsku, które oscylują między wspaniale interpretowanymi krzykami gniewu a miłosną euforią, przebarwioną goryczą. Dużo miłości, jak w „Harvesters”, „Nos Retrouvailles”, „Every Word”, ale też dużo złości: „Cancer”, bardzo skromny utwór, a jednak tak surowy na temat choroby, czy też „Enemies”, „Parrot”, dotyczący głupoty polityków i ekologicznego lęku. Hołd dla Liège i urbanizmu, bardziej rockowy, jak w „Factory Town”, prawie oda do Lou Reeda, tak „welwetowe” są riffy. Nie ma tu absolutnie żadnych ozdobników, a raczej ciszy, które zdobią tę gitarę i ten ciepły, gładki głos. Szczególne wyróżnienie dla „Une Seconde Chance”, wspaniałej piosenki miłosnej, która mogłaby pojednać wszystkich zranionych zakochanych…

Nicolas Michaux znalazł odpowiedni ton, by istnieć między różnymi gatunkami muzycznymi, folkiem, indie-rockiem i anglosaskim dandyzmem. Zanurzamy się w tych mrocznych wodach z rozkoszą, jakbyśmy pozwalali wciągnąć się przez otchłanie.

Amour Colère to wielka płyta, ponieważ wprowadza nas w ten ulotny stan, godny wielkich momentów muzycznych, który sprawia, że odcinamy się od wszystkiego, by słuchać, tylko słuchać.

Marie-Laure Sitbon

Charakterystyka

- Artysta: NICOLAS MICHAUX

- Format: Winyl

- Liczba płyt: 1